Geschiedenis

Zomaar een ploegje van acht jonge gasten, die elkaar kenden van de voetbal. Een ploegje die op zaterdagavond samen wel eens pintje paktje, die wel eens mee wou doen aan de Sasse stoet met een eigen carnavalswagen. Er werden allerlei wilde plannen gemaakt en uiteindelijk was daar de oprichtingsvergadering voor een nieuwe carnavalsclub op 18 april 1971. Met een geleende boerenkar, wat planken, riet, ouwe kranten en vooral met weinig kunst en heel veel vliegwerk lukte het om met een wagen aan de start te staan van de stoet in 1972. Als “Betekoppensnellers” stonden we daar dan met een simpel wagentje tussen de buurtverenigingen en fabrieksploegen. Het wagentje stelde niet zoveel voor, maar wat actie betreft vlogen we d’r in, zoals we er alle carnavalsdagen flink invlogen.

Het begin

Kannibalenwagen van 1972In het eerste jaar bestond de ploeg uit Ronald Möring, Willy van den Bergen, Tonnie van Bambost, Eddy Steijaert, Frans Gerritse, Max Gerritse, Willy Steijaert en Herman van Dorst. Deelnemen was belangrijker dan iets goeds maken. Tegen de echte buurtverenigingen en fabrieksploegen, hadden we toch geen kans. We vonden wél dat we in de stoet indruk moesten maken als zotte bende. De stoet betekende als "kannibalenstam" in het eerst jaar bierdrinkend rondrijden en vooral wild doen. Het leek wel wat op wat je tegenwoordig nog tegenkomt bij Belgische carnavalsploegen. Een groot compliment dat we na de stoet kregen was: "Kannibalen waren er niks bij."

Het tweede jaar kwamen Noël Adam en Ardengo Persijn de ploeg versterken. Met deze handige en creatieve personen erbij, kon nu voor het eerst geprobeerd worden een echte wagen te bouwen. Na het tweede en het derde jaar haakten een paar mensen van het eerste uur af. Gelukkig kwam er al snel aanvulling ook bijna volledig uit het voetballerskringetje: William Roegiest, Teddy van Dijk, Freddy Rademakers en kort daarna Jan Heijne, Frits Heijne en Bert Dutreé. In 1975, ons vierde jaar, deden we een forse stap vooruit. In de oude textielfabriek De Schelde waar we samen met een paar andere verenigingen bouwden, kon je zien aankomen dat die anderen een kwaaie aan ons zouden krijgen.

Het monster van BetestijnOnze spookwagen (Monster van Betestein) was voor die tijd een groot bouwwerk nog helemaal in papier-maché, toen het polyerster bouwen nog maar net via Pijke Zot zijn intrede had gedaan. Die ouwe mannen van Pijke Zot deden in onze richting wat lacherig, omdat wij maar met papier werkten en technisch zo knullig bezig waren. Dat hadden ze nooit moeten doen, want dat gaf ons juist de motivatie om er extra tegenaan te gaan en te proberen die mannen te pakken. Dat lukte. Nadat we wegens pech de stoet niet helemaal konden uitrijden pakten we wel de eerste! Groot feest op en rond de kiosk toen we als 1e prijswinnaar werden uitgeroepen. De prijsuitreiking werd afgesloten met een Deurdouwerspolonaise waar bijna geen einde aan kwam.

De ambitie was er volop om dat nog vaker te doen. Het jaar daarop (de Holbewonerswagen) schakelden we ook over op bouwen in polyester, zij het nog beperkte mate. De actie, inclusief rookeffecten, was nog heftiger dan voorheen.

Na een aantal jaren van teleurstelling was er de studiereis naar Bergen op Zoom. Noël was de grote architect en de Deurdouwers toonden een moeilijkheidsgraad die nog nooit eerder vertoond was in Sas van Gent. Het resultaat? Vanaf 1980 vier keer achter elkaar eerste. Deze reeks en tevens de periode van de eerste generatie werd afgesloten met de sheikwagen.

De bouwgroep van 1983

De volgende generatie

Bij een aantal dragende krachten werd het enthousiasme wat minder. Doordat onze creatieve grootmeester Noël geen tijd meer had en kern van harde werkers uit elkaar viel, was er in 1984 een overgangsjaar. Echter, er was hoop. Een paar nieuwelingen die er dat jaar bij kwamen, waren belangrijk voor de toekomst, waaronder Theo van de Winckel. In 1985 kwam Noël nog één keer terug om aan een wagen te bouwen en ook Frits Heijne beleefde in hetzelfde jaar zijn eerste comeback.

Vanaf dat jaar stond er weer een nieuwe ploeg die jaren de toon zou blijven zetten. Toen Noël definitief stopte, kwamen er nieuwe sleutelfiguren bij. Dit waren Frits Heijne (alweer), Ronnie van den Akker, Peter van Hoecke en Ronald Bevelander. De Tweede Generatie was sterker in de breedte. Vanaf nu was het niet meer 1 persoon die zowel het vormen als het kleien en de afwerking moest doen, maar kwaliteit op verschillende terreinen die door meerdere mensen werd ingebracht. Langzaam maar zeker kwam ook het foam-werk door de bouwplaats. Aanvankelijk vonden we dat foam-wagens niet bij het niveau paste van de Deurdouwers. Gelukkig werd de mix van polyester en foam de normale bouwmethode.

De Tweede GeneratieDe hele periode van de Tweede Generatie stonden de Deurdouwers ook zo'n beetje te boek als onklopbaar. Als we voor de eerste gingen, dan wonnen we die ook. Eerst een reeks van vier eerste prijzen (1985-1988), toen afwisselend kort een stapje terug om vervolgens weer de eerste te pakken. Dat stapje terug was te verwijten aan problemen met de bouwplaats en verhuizingen. Iets wat ons later nog eens zou plagen. Toen we eenmaal gesettled waren in onze bouwplaats aan de Fortstraat, sloot de Tweede Generatie af met een geweldige periode. Vanaf 1995 tot en met 1997 hadden we elke jaar de eerste prijs!

De jaren daarop

De Italianenwagen van 1998Aan alle goede dingen komt een eind. Zo ook aan de Tweede Generatie. Vanaf 1998 werd er aanvankelijk een nieuwe weg ingeslagen. Het moest vooral heel mooi blijven, maar het mocht allemaal wel een beetje kleiner. Het duo Peter van Hoecke en Ronald Bevelander was er nog voor het spuitwerk in 1998 en 1999 en Ronnie van den Akker maakte zijn jubileum vol. Opvallend was dat naast Theo en Eddy, onze nieuwe, toch nog jonge bouwleider Pascal de Rijcke ineens als oude rot te boek stond. Ditzelfde gold ook voor Michael van Akker en Robin Gerritse. Er kwam versterking in de vorm van Paul Compiet en Marco Vermandel en met Thijs Martens had we een grote aanwist op kleigebied. Een hele mooie Italianen-wagen bleek gewoon niet groot genoeg om de strijd aan te gaan met de concurrentie. Deze periode werd duidelijk dat deze concurrentie zich had ontwikkeled en de periode dat de Deurdouwers eenzaam aan de top stonden, over was. Zo gingen er een aantal leden van de Tweede Generatie weg en was het tijd voor de wisseling van de wacht. Een hele kluts jong talent kwam de bouwploeg versterken en het bleek dat de vrijdagavond voor die gasten een uitermate geschikte bouwavond was, die soms tot die in de nacht uitliep. Dit waren Tommy & Michel Gerritse Jeroen Vonck, Jeroen Heijne en Matthijs Bijlsma.

Niet enkel de techniek op de wagen ging vooruit, maar de Deurdouwers waren sinds toen ook te vinden op de digitale snelweg. Marvin had onze eerste website gemaakt. Door een aantal ludieke acties, traden we positief naar buiten. De ploeg werd groter en bestond op een gegeven moment zelf uit 19 leden. Deze ploeg was van een heel ander kaliber dan de vorige generaties. Zowel in technisch als in artistiek opzich veel kwaliteit en ook veel werklust. Zo kwam een oud lid terug, namelijk Rodney en Fons Gerritse en Jos Altenburg versterkten de ploeg op het gebied van techniek.

Er was flink wat leeftijdsverschil, maar tussen de jongere en het oudere deel van de ploeg bestond zeker geen afstand. In 2000 was er een klein dipje. Voor het eerst in lange tijd hadden we geen podiumplaats. In de jaren die volgde, was een eerste plek lastig te halen. Ondanks alle mooie creaties die er toen gemaakt zijn, was het pas bij ons 33 jarig jubileum dat we de dubbel pakte! Met overmacht wonnen we en spraken af ons eigen record van vier maal achtereen te winnen nog eens te doen. Dit hadden we als eens twee keer eerder geflikt en dit werd ook eens geëvenaard door De Ventjes.

De 3x11 Wagen

De ploeg werd een bouwploeg waar je u tegen kon zeggen. Talent ontpopte zich en de leden groeide. Met nog wat nieuwe aanwas, gingen we voor ons record. De creaties die uit onze loods kwamen, waren stuk voor stuk machtige wagens. Deze wagens leverden in de ploeg ook wel spanningen. Toch hadden we niet kunnen bedenken wat er gebeurde. Ons record werd geëvenaard, maar daar bleef het niet bij. De Deurdouwers waren welliefst 5(!) maal achtereenvolgens eerste. Een record die tot op de dag van vandaag nog steeds in onze handen is. Natuurlijk werd al eens met een schuin oog naar ons gekeken. We werden misschien wat arrogant en dat vonden andere bouwclubs ook. Is het echter arrogantie, wanneer je de beste bent?

De topjaren werden nu ook langzaam afgesloten. Enkele sleutelfiguren stopte met bouwen en de motivatie viel bij een aantal leden weg. Een hoofdstuk in de geschiedenis van de Deurdouwers werd afgesloten. Na in 2010 nog een eerste prijs gepakt te hebben met de balzaalwagen, was het tijd voor een nieuwe generatie.

2011 tot nu en nog even verder, de vierde generatie

De vierde generatie, de bouwers van nu, bestaat uit veel mensen die de topjaren van 5x1 hebben meegemaakt, maar ook uit nieuwe krachten. Rollen werden langzaam overgenomen en de vaste kleiers leverden sterk werk. Een aanwas van nieuwe doppers en vormassistenten was dan ook hard nodig. We kregen versterking van Wessel Klasen. Een animator voor de actie, die zeker een impuls kon gebruiken. Jeroen Heijne en Martijn van de Winckel namen het spuitwerk over, Jeroen Vonck deed dit op techniek en Harold Verhelst werd een belangrijke kleier. Dat er weer een generatie staat, die tot iets toe in staat is, werd een feit. Met de Tijdmachine en Flip de Fakir waren er weer twee kanjers van wagens neergezet.

Helaas kwam er ook slecht nieuws. Het aantal leden zakte flink, doordat een enkele sterke bouwers de club verlieten. Waar mensen heen gaan, komen er ook mensen voor terug. De laatste jaren zijn Ricardo van Dijk (als allrounder in opleiding), supper-dopper Jeffry Stofferis, foamer Rick Sprangers, dopduo Jesse van Hoecke en Maik Gauwe, Michiel Elshout als dopper en handige jongen met websites en Nick Steijeart, de jongen die alles last wat maar los zit, erbij gekomen om onze bouwploeg te versterken. Conclusie: de vierde generatie is een iets kleinere ploeg, maar een ploeg met een kern die veel karakter heeft.

De Deurdouwers Anno 2016

De Deurdouwers, dat is niet één man, maar dat is een ploeg die het samen doet! Dit is wat de vierde generatie laat zien. Met ons jubileum wagen (4x11) had deze ploeg flink wat tegenslag gehad. Dit hield ze echter niet tegen en toch stond er weer een wagen. Deze wagen vereiste veel werk, inzet en motivatie. Het werd een vierde plek, maar wél de eerste vierde plek uit de geschiedenis van de Deurdouwers.

De laatste jaren blijven de eerste prijzen wat uit. Tijdens ons verhuisjaar van de loods aan de Fortstraat naar de Leutfabriek, heeft deze generatie karakter getoond. Dit door in slechts een beperkte tijd toch een mooie wagen uit de grond te stampen. De vierde generatie is jong en misschien wat onervaren. Gelukkig zijn er de oude rotten die deze jonkies dan ook op sleeptouw nemen. De fakkel wordt langzaam overgedragen en de toekomst ziet er rooskleurig uit. De Deurdouwers hebben heimwee naar de eerste plek en het wordt tijd dat die prijs teruggeclaimed wordt. De Deurdouwers, een club om rekening mee te houden!

Digitale Prijzenkast

  • 1e Prijs:Totaal 22x
  • 2e Prijs:Totaal 10x
  • 3e Prijs:Totaal 10x
  • 4e Prijs:Totaal 1x
  • 5e Prijs:Totaal 2x
  • 6e Prijs:Totaal 1x

Onze Leden

  • 1972Eddy Steijaert
  • 1975Free Rademakers
    Pauze van 1990 tot 2004
  • 1986Peter van Hoecke
    Pauze van 1998 tot 2016
  • 1993Robin Gerritse
  • 1993Jeroen Heijne
    Pauze van 1997 tot 2002
  • 1996Martijn van de Winckel
    Pauze van 2004 tot 2011
  • 1999Michel Gerritse
  • 2000Jeroen Vonck
  • 2001Matthijs Bijlsma
    Pauze van 2015 tot 2016
  • 2008Arjen Wens
  • 2011Ricardo van Dijk
  • 2011Regilio van Hecke
  • 2012Wessel Klasen
  • 2012Jeffry Stofferis
  • 2013Bart de Graeve
  • 2014Michiel Elshout
  • 2014Jesse van Hoecke
  • 2014Rick Sprangers
  • 2015Maik Gauwe
  • 2015Nick Steijaert

Oud Leden

  • 1972Tonnie van Bambost
  • 1972Willy van den Bergen
  • 1972Herman van Dorst
  • 1972Frans Gerritse
  • 1972Max Gerritse
  • 1972Ronald Möring
  • 1972Willy Steijaert
  • 1973Noël Adam
  • 1973Ardengo Persijn
  • 1974Hans Mussche
  • 1974Kees Peeters
  • 1975Teddy van Dijk
  • 1975William Roegiest
  • 1976Bert Dutree
  • 1976Jan Heijne
  • 1976Theo Verstraete
  • 1977Frits Heijne
  • 1977Wies Rademakers
  • 1978Frank Lafort
  • 1980Jozef Nolle
  • 1981Rinus Maas
  • 1982Ronald Bevelander
  • 1982Ernest Chapelier
  • 1983Eddy Ranschaert
  • 1983Peter Scheele
  • 1984Patrick Obrie
  • 1984Werner Tak
  • 1984Theo van de Winckel
  • 1985Ronnie Obrie
  • 1985Marc Verschelden
  • 1985Johan Wens
  • 1987Ronnie van den Akker
  • 1987Stan Wens
  • 1988Pascal de Rijcke
  • 1988Joep van de Sanden
  • 1989Brian Blommaert
  • 1991Patrick van Hoecke
  • 1992Onno Rammeloo
  • 1993Rodney Hofman
  • 1994Michael van den Akker
  • 1994Mario Roegiest
  • 1994Marvin Steijaert
  • 1995Pascal de Mascheleine
  • 1996Patrick Rasenberg
  • 1998Paul Compiet
  • 1998Marco Vermandel
  • 1999Tommie Gerritse
  • 2000Rudi Compiet
  • 2000Thijs Martens
  • 2001Alfons Gerritse
  • 2002Jos Altenburg
  • 2005Michael van Dalen
  • 2006Harold Verhelst
  • 2010René van Riemsdijk
  • 2010Johnny van Riemsdijk
  • 2013Ashwin Dijkens